Arquivos da categoría Manoel da Costa

De mouros, mouras e musulmáns

Manoel.pngManoel da Costa

Artigo:
De mouros, mouras e musulmáns


Nun dos relatos do libro da miña autoría, Mirequelledigo. Crónicas dun filósofo tabernario, explico que, en Galicia, mouros, mouras e musulmáns non son precisamente a mesma cousa.

Sarracenos, ára­bes, ismaelitas, agarenos ou mahometanos, sonche, a máis desa xente coa que nos meten o medo no corpo aqueles que nos deberan meter moito máis, os seguidores dun profeta analfabeto afeccionado a casar con viúvas, naturais ou á forza.

Di o meu personaxe con humor mais que discutible, para continuar explicando de contado:

Mouros, pola contra, son os outros, os estraños, os habitantes da Galicia dos castros e das mámoas, os construtores ancestrais de túneles cheos de tesouros que lles permiten ir dun a outro sen ser vistos. Seres que deixaron a súa escrita nas rochas nunha linguaxe que ninguén pode entender, e que que os estudosos chaman petróglifos.

Seguir lendo De mouros, mouras e musulmáns

Advertisements