Todalas entradas de Arquivos Tradicionais

Arquivos Tradicionais nace coma un arquivo online sobre tódolos temas relacionados coas tradicións en Galicia e pretende chegar a ser unha comunidade colaborativa onde conflúa todo o que hai espallado pola rede.

Os Gaiteiros de Soutelo e Coros e Danzas de Terra de Montes – Pandeirada da coroza (Luar – TVG)

Dixitalizado: Rubén Troitiño

Advertisements

De mouros, mouras e musulmáns

Manoel.pngManoel da Costa

Artigo:
De mouros, mouras e musulmáns


Nun dos relatos do libro da miña autoría, Mirequelledigo. Crónicas dun filósofo tabernario, explico que, en Galicia, mouros, mouras e musulmáns non son precisamente a mesma cousa.

Sarracenos, ára­bes, ismaelitas, agarenos ou mahometanos, sonche, a máis desa xente coa que nos meten o medo no corpo aqueles que nos deberan meter moito máis, os seguidores dun profeta analfabeto afeccionado a casar con viúvas, naturais ou á forza.

Di o meu personaxe con humor mais que discutible, para continuar explicando de contado:

Mouros, pola contra, son os outros, os estraños, os habitantes da Galicia dos castros e das mámoas, os construtores ancestrais de túneles cheos de tesouros que lles permiten ir dun a outro sen ser vistos. Seres que deixaron a súa escrita nas rochas nunha linguaxe que ninguén pode entender, e que que os estudosos chaman petróglifos.

Seguir lendo De mouros, mouras e musulmáns

Os roles de xénero no baile galego: superalos ou convivir con eles?

Por Uxía Iglesias | Santiago de Compostela | 21/08/2018 | Enlace: Galicia Confidencial

O baile, como cultura viva, sempre vén condicionado polo contexto no que se produce. Por iso antigamente as mulleres desempeñaban un rol pasivo e submiso fronte ao home que guiaba o baile. A día de hoxe, estes estereotipos están superados no torreiro da festa, mais ás veces séguense vendo nos escenarios, que recrean unha foto fixa do pasado. Que camiño debemos tomar? Eis a conversa con catro mestres de baile: Montse Rivera, Carme Campo, Pedro Brañas e Antonio Prado.

Alá onde unha gaita soa hai uns pés que bailan. A música sempre aviva en nós esas ganas de acompañala co movemento, de seguir o seu compás e o seu ritmo. Mentres as ferreñas escintilean ao sol, as gaitas fan o seu particular xogo de aires e o bombo vibra na súa xusta medida, o baile chama pola xente. É unha maneira de expresármonos e de socializar con quen nos rodea. Non precisa de palabras – salvando os aturuxos – , pero é un idioma máis, o do noso corpo.

Seguir lendo Os roles de xénero no baile galego: superalos ou convivir con eles?